تبليغاتX
دل نوشته ها

دل نوشته ها

                    

                          دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

                                                                      تو در کنار من بشینی؟..... محال بود

                         هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

                                                                          چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

                         پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

                                                                        با تو چقدر کوچه ی ما بی مثال بود

                         نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

                                                                          پرواز چشم های تو محتاج بال بود

                         سیب درخت بی ثمر آرزوی من

                                                                        یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

                         گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

                                                                       گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

                         یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

                                                                        سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

                        چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

                                                                        حالا شکست وای صدای وصال بود

                       شب رفت و ماه گم شد و خوابم حرام شد

                                                                            اما نه با خیال تو بودم حلال بود

+نوشته شده در جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت1:13توسط قلب | |


زندگی پر از سواله می دونم

رسیدن به تو خیاله می دونم

تو میگی یه روزی مال من میشی

اما موندنت محاله می دونم

تو میگی شبا دعامون می کنی

چشمه ی چشات زلاله می دونم

توی آسمون سرنوشت ما

ماه کاملم هلاله می دونم

تو میگی پرنده شیم بریم هوا

غصه ی ما دو تا باله می دونم

چشم من پر از غم نبودنت

دل تو پر از ملاله می دونم

طاقتم دیگه داره تموم می شه

صبر تو رو به زواله می دونم

اون درخت سیب آرزوهامون

پر میوه های کاله می دونم

آره میری و نمی پرسی که این

دل عاشق در چه حاله می دونم

** **


+نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت18:0توسط قلب | |


گفتی که به احترام دل، باران باش

باران شدم و به روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را

از عشق تو گونه های او بوسیدم

گفتی که برای باغ دل، پیچک باش

بر یاسمن نگاه تو پیچیدم

گفتی که برای لحظه ای دریا شو

دریا شدم و ترا به ساحل دیدم

گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش

مجنون شدم و ز دوریت نالیدم

گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز

گل دادم و با ترنمت روییدم

گفتی که بیا و از وفایت بگذر

از لهجه ی بی وفاییت رنجیدم

گفتم که بهانه ات برایم کافیست

معنای لطیف عشق را فهمیدم

**رسپینا**

+نوشته شده در چهارشنبه نهم بهمن 1387ساعت21:33توسط قلب | |


کاش وقتی زندگی فرصت دهد
گاهی از پروانه ها یادی کنیم
کاش بخشی از زمان خویش را
وقف قسمت کردن شادی کنیم

                                      کاش وقتی آسمان بارانی ست
                                      از زلال چشم هایش تر شویم
                                      وقت پاییز از هجوم دست باد
                                      کاش مثل پونه ها پرپر شویم

کاش وقتی چشم هایی ابریند
به خود آییم و سپس کاری کنیم
از نگاه زرد گلدان های مان
کاش با رغبت پرستاری کنیم

                                     کاش دلتنگ شقایق ها شویم
                                     به نگاه سرخ شان عادت کنیم
                                     کاش شب وقتی که تنها می شویم
                                     با خدای یاس ها خلوت کنیم

کاش با چشمانمان عهدی کنیم
وقتی از اینجا به دریا می رویم
جای بازی با صدای موج ها
درد های آبیش را بشنویم

                                     کاش با حرفی که چندان سبزنیست
                                     قلب های نقره ای را نشکنیم
                                     کاش هر شب با رو جرعه نور ماه
                                     چشم های خفته را رنگی زنیم

کاش وقتی آرزویی می کنیم
از دل شفاف مان هم رد شود
مرغ آمین هم از آنجا بگذرد
حرف های قلب مان را بشنود
                                    **رسپینا**

+نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان 1387ساعت2:24توسط قلب | |

بخواب ای دختر آرام مهتاب
ببین گل های میخک خسته هستند
تمام اشک هایم تا بخوابی
میان مخمل چشمم شکستند


بخواب ای غنچه بی تاب احساس
فضای شهر شب بوها طلایی ست
بهار سبز عاشق ها خزانست
خزان بیقراران بی وفایی ست



بخواب ای مرغ ناآرام دریا
گل آرامشم تنهای تنهاست
اگر امشب ز بی تابی نخوابی
دلم تا صبح در چنگال غم هاست


بخواب ای برگ تب دار شقایق
بدان عاشق همیشه ارغوانی ست
همین حالا کنار بستری سرد
دلی در آرزوی مهربانی ست


بخواب ای آشنا با خلوت شب
دلم در آرزویش تنگ تنگ است
نمی دانی که او وقتی بیاید
بلور اشک هایم چه قشنگ است


بخواب ای آفتاب بی غروبم
شب تنهایی دل ها درازست
دعایت می کنم هر شب همین وقت
که درهای دعا تا صبح بازست

+نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مهر 1387ساعت2:33توسط قلب | |

این روزا کار آدما
دلای پاکو بردنه
بعدش اونو گرفتنو
به دیگری سپردنه

این روزا سهم عاشقا
حسرت و بی وفاییه
جرم تمامشون فقط
لذت آشناییه

این روزا چشمای همه
غرق نیاز و شبنمه
رو گونه هر عاشقی
یه قطره بارون غمه



این روزا عادت گُلا
مرگو بهونه کردنه
کار چشمای آدما
دل رو دیوونه کردنه

این روزا آدما دیگه
تو قلب هم جا ندارن
مردم دیگه تو دل ها شون
یه قطره دریا ندارن

این روزا فرصت دلا
برای عاشقی کمه
زخم های بی ستاره ها
تشنه یاس مرهمه

این روزا اشکمون فقط
چاره ی بی قراریه
تنها پناه آدما
عکسای یادگاریه
  **رسپینا**

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1387ساعت2:39توسط قلب | |

نه میشه باورت کنم نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوب من بشی نه میشه با تو بد بشم

نه دل دارم که بشکنی نه جون دارم فدات کنم
نه پای موندنه منی نه می تونم رهات کنم

نه می تونه تو خلوتش دلم صدا کنه تو رو 
نه میتونم بگم بمون نه میتونم بگم برو



کچا برم که عطر تو نپیچه توی لحظه هام
قصه مو از کجا بگم که پا نگیره تو صدام 

چه جوری از تو بگذرم تویی که معنی منی
تویی که از منی اگر تیشه به ریشه میزنی

نه ساده ایی نه خط خطی نه دشمنی نه همنفس
نه با تو جای موندنه نه مونده راه پیش و پس

نمیشه با تو باشم و اسیر دست غم باشم
فقط می خوام با خواستنت تا هستم از تو کم نشم

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387ساعت3:3توسط قلب | |





میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت؟
گفت: جایی که میری مردمی داره که می شکنندت؛ نکنه
غصه بخوری، من همه جا باهاتم، تو تنها نیستی.
تو وجودت عشق میزارم که بغض کنی، اشک میدم که
همراهیت کنه و مرگ که بدونی دوباره بر می گردی پیشم.



+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387ساعت13:32توسط قلب | |



تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم
چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم


تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی
و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم


تو مثل آسمانی مهربان و آبی و شفاف
و من در آرزوی قطره های پاک بارانم


نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته
به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم
 

تو مثل مرهمی بر بال بی جان کبوترها
و من هم بک کبوتر تشنه ی باران درمانم


به جان هر چه عاشق توی این دنیای پرغوغاست
قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم


بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد
     دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم     

                                                                          **رسپینا**

         

+نوشته شده در شنبه نهم شهریور 1387ساعت2:10توسط قلب | |

 
یادته کنار دریا روی ماسه های ساحل گفتی که هرگز تو از من نمیشی یه لحظه غافل،
دو تا قلب عاشقونه روی ماسه ها کشیدی، گفتی تار موی من رو به همه دنیا نمیدی،
    به همه دنیا نمیدی
 
نه ، مگه تو نگفته بودی واسه تو رفیقه راهم ، ما چه نقشه ها کشیدیم واسه فرداهای باد
تو میگفتی که بمونیم پاک و بی ریا و ساده دستای همو بگیریم توی پیچ و خم جاده
اما افسوس آب دریا قلب ها رو از هم جدا کرد دل سنگ آبی آب، لبامونو بی صدا کرد
توی چشم به هم زدن با آب دریا خاطراتم ،    حالا یه دل واسه من موند
               که اونم مونده تو.............
بمیرم اون دم آخر چی به روز عشقم اومد، هی نگاش به من می افتاد کا ری از من برنیومد
می دیدم که لای موج ها دنبال دستام می گرده با غم و گریه و زاری مگه عشقم برمیگرده
        مگه عشقم برمیگرده
از لب دریا و ساحل هر کی یه خاطره داره آخه دست خیلی ها رو توی دست من میزاره
دریا حرفی دارم اما واسه ی گلایه دیره از خدا می خوام که هیچ وقت عشقتو ازت نگیره
اما نارفیقی کردی، کردی عشقمو نشونه باشه اشکالی نداره ما خدامون مهربون

 

+نوشته شده در جمعه بیست و پنجم مرداد 1387ساعت3:37توسط قلب | |